de leste rechte lain

Paul Vagant aan het woord


“Het is een uitdrukking die ongelooflijk veel gebruikt wordt in onze taal. Toen ik 60 werd (op 4 november 2002), zei een vriend van me, met de nodige dosis Antwerpse humor : “Proficiat, Paul! Maar denk eraan, nu nog één keer alles geven, want ... vandaag begint ge aan de “leste rechte lain nor de kist!”

De laatste rechte lijn begint bij de geboorte maar die is niet voor iedereen even lang. Sommigen krijgen bij een doordeweekse medische controle te horen ... er is iets mis .... Met de neus op de feiten heb ik in Frankrijk - met vakantie in de buurt van Autun - mijn allereerste Antwerps liedje geschreven. Deze keer wilde ik eens totaal mezelf zijn en mezelf eens uitdrukken in mijn moedertaal, het Antwerps.   Mijn allereerste lied in het Antwerps ... het voelde zo goed en natuurlijk aan. En ... ik heb mijn lied een optimistische kleur gegeven. Daarom hoop ik echt dat dit lied zal gespeeld worden op de dag dat ik van hier vertrek.

Senioren krijgen dikwijls te horen : “Zeg! Nu ben je met pensioen en nu heb je nog minder tijd dan vroeger!” Men kan het niet juister formuleren : wij hebben minder tijd dan vroeger want ... er rest ons ook minder tijd dan vroeger... Tijd is zo ontzettend relatief. Als men acht is, duurt een jaar eindeloos lang. Dat is ook zo want één jaar is, op dat moment, een achtste deel van het leven. En als men tachtig is dan is datzelfde jaar een miniem deeltje van ons leven ... slechts één tachtigste !

Nog één keer alles geven... nog zoveel te doen, nog een stukje van de wereld verkennen, nog eens een topprestatie leveren, en nog eens zanger zijn... Daar doe ik het voor! Want ik geloof - eindelijk (!)- ook in mezelf.”



De leste rechte lain


tekst en muziek : Paul Heyninck (Roussillon-en-Morvan, 27/6/2004)

klik hier voor  de partituur : de leste rechte lain.PDF


Het leven is een race van langen oasem en geluk

en hedde teigeslag dan weurder hiel rap oitgeplukt

Er zen oek veurselecties en dor sneuvle der nogal

en dan begot dan is er nog nen halleve final

Dus ik besef mor al te goe : hier sto ne finalist...

van de leste rechte, van de allerleste

van de leste rechte lain nor de kist


Nen taid geleien ebbekik main 60 joar gevierd

me al m’n beste vrienden, oh! wadebbe die gegierd!

‘t was allemol bekokstoufd en gereigeld in den duk

en dus vond iederien da fiesje oardig goe gelukt

want ik was dor den ienige diedor ielemol niks van wist...

mor oek ni van die leste, van die allerleste

van die leste rechte lain nor de kist!


We zoengen al ons liekes in het schoeinste Nederlands.

en veur ons goei studentjes af en toe oek in het Frans.

‘t Was beiter in plat Gents gewest of onverstonboar Vloms

dan adde woep de radio toch wel veile mier respons

Toch blaive we liekes zingen, na als Antwaarpsen artist ...

in ons leste rechte, in ons allerleste

in ons leste rechte lain nor de kist!


Ak doeitzen raide mai mor nor die groeite zonnebank.

Ne zaark is veil te zwoar veur mai en ik mut zoe gi gejank.

Spelt wa goei muziek, en danst ne swing of rock ‘n roll

en pakt veur mai ne Guinness of nen Duvel of nen bol.

Leevd en profeteirt ervan en mokt toch ie groeit fiest ...

van oe leste rechte, van oe allerleste

van oe leste rechte lain nor de kist!


Ik leef en profeteir ervan en ik mok ie groeit fiest ...

van m’n leste rechte, van m’n allerleste

van m’n leste rechte lain nor de kist...